Amazing swim with whalesharks in Donsol

Dag vriendjes,

Het laatste weekend dat paps doorbracht in de Filippijnen 18-20 april, vlogen we naar Legaspi in Zuid-Luzon. We brachten er een bezoekje aan de Cagsawa ruins, de overblijfselen van de uitbarsting van de vulkaan Mount Mayon in 1814.
Een aantal kids die daar rondhingen hadden zich gespecialiseerd in het nemen van kunstige foto's door gebruik te maken van openingen in de muur of de vorm van de bomen en dat leverde een mooi resultaat op.

Ondanks het feit dat net op dat moment de vulkaan volledig aan het zicht onttrokken was door zware wolken en mist rond de vulkaan.

's Avonds deden we een fire fly trip op de rivier en het was best idyllisch om te zien hoe de vuurvliegjes de bomen omtoverden tot kerstbomen met witte lichtjes in.

Lila sliep vrij snel en had zelfs niet in de gaten dat het plots hevig begon te regenen. gelukkig was onze boot de enige die voorzien was van een zeil en rail waarvan vliegensvlug een afdakje werd gemaakt, zodat we relatief droog bleven en het incident eigenlijk alleen maar toevoegde aan de romantiek van het moment.

De volgende dag gingen we al vroeg op pad om de walvishaaien te gaan spotten en we zagen er in totaal 4. Paps was zo vriendelijk om bij de eerste drie haaien bij Lila in de boot te blijven zodat Joeri en ik samen met de gids in het water konden springen zodra er een reus gespot werd.

Lila was heel braaf in de boot en genoot ook van de trip.

Voldaan na een zwempartij in het spoor van een walvishaai met de gids en op de achtergrond de Mount Mayon.

Bij de vierde walvishaai was het de beurt aan de paps om achter de reus aan te duiken maar jammer genoeg kreeg hij water in zijn bril zodat hij deze gemist heeft. Joeri keek even zijn ogen uit want hij was er quasi bovenop gesprongen maar deze walvishaai dook snel naar beneden.

Joeri vanop de boot met de Mount Mayon op uitkijk.

Voor de rest was er daar niet veel te doen als je geen plannen had om de vulkaan te beklimmen, dus deden we een middagdutje na de vroege tocht 's morgens en namen nadien een duikje in de zee.

Een lokaal huisje in Donsol.

Hoewel ons eten in de package was inbegrepen gingen we 2 avonden op rij eten in het restaurant "Baracuda". Lila met Julian, het adoptiezoontje van eigenares Juliette. Hij was nogal hevig en af en toe kregen ze ruzie als hij haar wat al te hardhandig probeerde mee te sleuren maar er kwamen ook veel kusjes aan te pas;)

Lila was helemaal onder de indruk van de live muziek, een jongen met een gitaar die daar goed de sfeer in bracht.
Alle bekende covers kwamen aan bod.

En ze kon het ook heel goed vinden met de mooie jongen achter de bar waar ze vlotjes bij op de arm ging...

Lila amuseerde zich prima met haar vriendje Julian terwijl wij de heerlijkste vis, spaghetti pesto en reuze gamba's naar binnen speelden. De eigenares van het restaurant heeft ook al 3 gastenkamers klaar, een uitstekend alternatief voor de weinig charmante al te Filipino adresjes als Woodland en Vitton Resort waar je het lawaai van de karaoke erbij moet nemen en het eten enkel gericht is op overleven.
Nog een laatste blik op de Mount Mayon alvorens het vliegtuig terug te nemen naar Manila.

Onze felle meid in de luchthaven, einde van een super geslaagde trip, voor herhaling vatbaar!

Liefs

xJoeri, Tina en Lila

Easter break in Saigon

Dag vriendjes,
Intussen alweer een maand geleden gingen we voor het verlengd Paasweekend met de paps (joeri zijn vader) voor 4 dagen naar Ho Chi Minh City, beter bekend onder de oude naam Saigon.
We brachten er een zeer aangenaam weekend door met veel lange wandelingen in de stad om de tempels te bekijken van verschillende godsdiensten in Vietnam zoals Budhisme, Hinduisme, Catholicisme en de overblijfselen van de Fransen (postgebouw, stadhuis, cathedraal etc.)

Het leuke aan die tempels is dat Lila er ongestoord mocht rondlopen en de vele kleuren en beeldjes trokken haar wel aan.

Een buggy is minder handig in een stad als Saigon waar de miljoenen brommers op de voetpaden staan geparkeerd als er al eens een voetpad is, dus Lila zag de stad vooral vanuit papa's of opa's nek.

Verrassend veel bloemen en fruitkraampjes kleuren de stad in.

Een bezoekje aan de Cu Chi tunnels kon natuurlijk ook niet ontbreken om ons even te verplaatsen in de guerilla strijd die zich afspeelde via de 100'en kilometers nauwe gangen onder de grond waar nauwelijks genoeg zuurstof kwam om te overleven maar waardoor de Vietkong het ergste nachtmerrie werden van de Amerikanen.
Het was ook fijn om even uit de stad te zijn en even terug te dwalen in de tijd.

Lila was in form en haar blauwe kijkers straalden vaak ondanks het feit dat ze aan de aerosol als we de tijd vonden in het hotel...

Een andere uitstap was een bezoek aan de Mekong delta en een lokaal dorp. In feite was het meer 1 grote toerist trap maar door ons leuk klein gezelschap van een man of 6 en Lila die ons altijd en overal entertaint was het een super geslaagde dag!

Grappig om te zien dat Lila zo graag reist en weinig onder de indruk is van steeds nieuwe omgevingen, vervoermiddelen etc., ze is meestal heel gemakkelijk als we op stap zijn, alleen haar vaste voeding blijft een beetje een probleem als we onderweg zijn, dan wil ze enkel "nam nam" = melk.

Of een beetje brood of rijst als wij eten maar ZEKER geen babyfood uit potjes...

Apero op het dakterras van het Rex hotel, waar tijdens de Vietnam oorlog de Americaanse officieren vaste klant waren.

Lila en haar mini tempeltje op het dak van de Rex.

[naam tempel] De laatste dag bezochten we nog een knappe tempel met een pleintje en een gracht met schildpadden in.

Binnen waren er poppen gemaakt van papier mache en heel veel wierook van de aanwezige gelovigen die met hun wierook stokjes kwamen zwaaien.

Lila en een Vietnamees jongetje op bezoek in de tempel.

Daarna gingen we nog even naar de botanische tuin.

En tot slot bezochten we het Vietnam war museum (museum van de oorlogsmisdaden) waar fotos te zien waren van de meest gruwelijke taferelen.

En toen was het tijd om afscheid te nemen van het personeel in het hotel en vooral van 1 portier waar Lila al snel mee bevriend was geraakt. Onze kleine meid houdt duidelijk van die jonge aziatische gezichten met hun gebruikelijke glimlach.

Liefs

Joeri, Tina & Lila

Mixed feelings about Pagudpud

Dag vriendjes, begin april planden we een lang weekend met een bevriend koppel naar de stranden van Noord Luzon aan Saud beach http://www.saudbeachresort.com/. Nu zijn we uiteindelijk alleen gegaan omdat het zoontje van onze vrienden ziek was. Onze vrienden hadden de kamers geboekt en ik die altijd nogal insisteer op "sea view" was dan ook heel teleurgesteld om in een donkere kamer onder het restaurant terecht te komen. Gezien de holy week rond Pasen was alles volzet dus we konden niet verhuizen naar 1 van de mooie kamers gelegen aan het strand. Daar kwam nog bij dat de uitbaatster van het hotel zeer onvriendelijk was, er duidelijk op gericht was om zoveel mogelijk geld uit ons te persen (belachelijk duur transport van de luchthaven om te beginnen) en het eten was helemaal niet lekker. Een slecht begin dus van het weekend en mijn zwangerschapshormonen deden daar ook helemaal geen goed aan (toegegeven;)
Lila, al even verwend als haar mama, vond er ook helemaal niks aan en telkens we probeerden om haar in de kamer een dutje te laten doen, nam ze de sleutel in haar vuistje en ging aan de deur staan friemelen en riep "bye bye!", dat doet ze dus thuis ook als ze vindt dat het tijd is om op stap te gaan.
Op een gegeven moment hebben we het dan maar opgegeven, lieten we Lila gewoon in haar buggy dutten in de schaduw van de palmbomen op het overigens prachtige witte palmenstrand of op papa's hoofd tijdens een strandwandeling...
Ook voor het slechte eten vonden we een oplossing, we hadden al snel een restaurantje aan de andere kant van de baai gespot dat heerlijke en originele gerechten serveerde en waar we bijgevolg bijna het ganse weekend naartoe gingen voor zowel ontbijt, lunch als dinner en de serveuses pasten op Lila terwijl wij lekker smulden.
Het was eigenlijk de eerste keer dat Lila echt speelde op het strand en in het zand als een volleerde beach girl en in het begin was ze nog bang van het geluid van de golven die op het strand rolden maar tegen het einde van het weekend speelde ze enthousiast in de branding.

Dus uiteindelijk was het nog wel een leuke strand ervaring.

En de mooie plaatjes lagen voor het rapen!

In de hangmat voor het hotel.

Een meertje aan de achterkant van het hotel waar Lila rondliep met haar eerste Havaianas!

Handjes draaien, koekebakkevlaaien... Klappen in de handjes blij blij blij... Lila was in form!

Lekker zwemmen in de zee.

En haar populariteit kende ongekende hoogten, haar foto zit inmiddels in een ontelbaar aantal gsm toestellen en 1 kindje van een jaar of 3 kon niet stoppen met Lila te knuffelen, het was voor haar de eerste keer om een wit kindje te zien;)

De laatste dag had ik nog een aanvaring met de onvriendelijke uitbaatster omdat ze ons een belachelijk bedrag wou aanrekenen om ons terug naar de luchthaven te brengen (onder het mom van holy week etc) en dus zijn we impulsief met een tricycle (een brommer met een sidekar) vertrokken naar Pagudpud dorp. Onze bagage (2 zakken en een buggy) werden op het dak gesjord met een touw.

En daar stond een public bus netjes te wachten, alsof op bestelling, die ons met open ramen en prachtige zichten onderweg naar Laoag bracht. we hebben dan nog een aantal uren in Laoag doorgebracht en daar rondgereden in een paardenkar gelijk echte toeristen (hoewel dat locaal dus een normale vorm van transport was en je de oude dametjes in en uit zo'n rijtuig zag stappen met hun koopwaar.

Groetjes

Joeri, Tina en Lila

Easter bunny

Dag vriendjes, dit is letterlijk vijgen na Pasen. Door de vele weekendjes buiten Manila heb ik de blog eigenlijk niet meer bijgehouden na Lila's eerste verjaardag.

Maar ik wou jullie deze grappige foto's van het MADS Easter party toch niet onthouden;)

Met Poppy en zoontje Lucas.

Lila en Loli meet as bunnies.

Lila was echt doodmoe na het overslaan van haar middagdutje maar heeft wel genoten van dit feestje!

Hetzelfde weekend gingen we met Flavia en Luca naar de Polo club en Lila liep vrolijk in de kiddy pools en nee, haar handje vasthouden mocht niet. Af en toe struikelde en ging kopje onder en dan stond ze vrolijk terug recht en huppelde verder;)

xJoeri, Tina en Lila