Wat voorafging...

Toen we de kans kregen om samen te vertrekken naar de Filippijnen met allebei een uitdagende job, moesten we daar niet lang over nadenken. In december 2006 gingen we een kijkje nemen en op valentijn 2007 vlogen we ons nieuw leven tegemoet. Onze avonturen lees je hier.

maandag 25 mei 2009

She's so precious

Dag vriendjes, al hebben we massa's fotos van onze tijd in de Filippijnen (een idyllisch strand of jungle setting leent zich nu eenmaal meer voor het nemen van fotos dan een grijze hemel), een fotoshoot door een professionele fotgraaf blijft toch iets speciaals...
Ik zag een moederdag promo geadverteerd bij Stork Studio en dat was dus een goede gelegenheid om een afspraak vast te leggen. Die dag ging echter alles mis, Lila's hoektanden proberen er door te komen en ze weigerde halsstarrig om een dutje te doen waardoor ze echt oververmoeid was. Bijna had ik het hele zaakje gecancelled maar we gingen dan toch maar een poging wagen...
Wat een prachtfoto van mijn 2 schatjes!!!

Nu zijn Lila en de camera echt dikke vrienden en ze poseert heel graag en natuurlijk als die wordt bovengehaald. En ook deze keer was de magic plots daar vanaf de camera werd bovengehaald.
Toen ik het resultaat zag was ik dan ook weer heel fier op mijn kleine meid die op deze fotos bijna 14 maanden is en al een echt meisje met een sterk willetje.
Dit jurkje had Lila gekregen van een vriendin Heather die dit meebracht na haar home leave in de UK en ze is er echt heel mooi mee.


Nog even met 3 en straks met 4...
Lila zit momenteel weer in een mama-periode, ze hangt aan mijn rokken en als ze moe is mag ik niet uit haar zicht verdwijnen. Soms wel vermoeiend maar ook wel heel schattig die aanhankelijkheid!


En ik moet volgens Joeri opletten om niet constant op te scheppen over mijn dochtertje. In het weekend staat de focus volledig op Lila en ja, dan geraak ik soms moeilijk uitgesproken over hoe fantastisch ze wel is;)














Hier zie je duidelijk dat Lila geen baby meer is, ze weet wat ze wil en kan ook al eens kuren hebben om ook te krijgen wat ze wil. Stilletjes aan zullen we haar moeten beginnen opvoeden, consequent zijn mmmmmmmmm... moeilijk;)


Hier doet Lila me enorm denken aan mijn broer Steve toen hij klein was, om op te eten in haar chinees kleedje;)
Hoe zotter hoe liever Lila het heeft, we mogen haar in het rond zwieren, ondersteboven houden, dat vindt ze allemaal fantastisch.
Elke dag opnieuw doen we samen acrobatentoeren en dan lachen maar!

















Het is heerlijk om Lila bezig te zien, zo ongeremd en spontaan, een echte spring-in't-veld. Ze mag dan uiterlijk meer lijken op haar papa, haar ogen en wilde haren heeft ze van mij;)
Bubbels blazen en dan die verwondering, zo mooi!








Nog 4 nachtjes slapen en we komen naar Belgie!

Tot snel x

Joeri, Tina, Lila en nr 2;)
P.S.: wie alle fotos wil bekijken, kan een kijkje nemen op volgende link http://thestorkstudio.multiply.com/photos/album/161/Lila

zondag 17 mei 2009

B&B Tagaytay

Dag vriendjes, eindelijk nog eens een weekendje in Manila dus tijd om de blog up te daten... Vorig weekend reden we na het afscheid van vrienden Pete en Joelene samen met collega Lucien en zijn vriendin Yvonne naar Tagaytay, waar de regen met bakken uit de lucht viel. We troostten ons met een heerlijke uitgebreide maaltijd bij "Antonio's", wat wel eens het beste restaurant van de Filippijnen wordt genoemd en het was inderdaad mjammie!
Het sympathieke B&B kunstenaarshuis waar we verbleven had een minder leuke inwoner, hier volop in actie met het verorberen van haar prooi... Gelukkig bleef ze voor het raam buiten hangen want die wil ik 's nachts niet op bezoek krijgen...
Lila vond het huis super, vooral dan al die schilderijen die overal in het rond stonden en de wascos die ze zelf kreeg om haar ontluikend talent de vrije loop te laten;)
De volgende ochtend waren de wolken verdwenen en bleek het een prachtige dag. We deden ons drietjes een ochtendwandeling om onze vrienden de tijd te laten om op een meer redelijk uur te ontwaken...

Onze kleine robbedoes ziet er heel anders uit met een jeanske en stoer t-shirt, om op te eten ook! Maar dan komen die onvermijdelijke vragen: "Boy ma'am?"




Wat later namen we de boot op lake Taal naar de vulkaan om daar de wandeling te doen. Voor Lila was dat de eerste keer.

Het meer was spiegelglad dus dat was een goed begin.
Maar de wandeling moest op een drafje gaan want er was geen streepje schaduw en we begonnen eraan om 11 uur, wat hier het heetst van de dag is want de zon is dan al bijna 6 uur op...
Boven genoten we allemaal van een verse buko juice en nadien lepelden we het jonge vruchtvlees uit de schelp mmmmmmm...

Het was me eigenlijk iets te veel, 4 maanden zwanger in de blakke zon, 35+ graden, een uur naar boven stappen terwijl de paarden ons bleven voorbij steken in de hoop dat we toch een lift zouden aanvaarden en de gassen op sommige plaatsen uit de grond kwamen en de grond meer hitte afgaf dan de zon waardoor ik schrik had dat mijn slippertjes zouden smelten. Lila bleef er vrolijk onder en bleef braaf hangen in de babybjorn, met lange mouwen en zonnehoedje en goed ingesmeerd natuurlijk. Wij daarentegen waren mooi verbrand.
Mooie zichten van de top over de kraters (krater in krater en meer in kater in meer;)
Op terugweg maakten we nog een stop in het restaurant op het dakterras van Vivere hotel, einde van een gezellig weekend.
Groetjes
Tina

Goodbye to old friends

Dag vriendjes, plots is het zover, nu we hier bijna 2,5 jaar zijn, beginnen ook de eerste expat vrienden terug te vertrekken. We zullen Pete, Joelene en zoontje Sonny missen... Na een afscheidsdrink eerder lunchten we vorige zaterdag voor de laatste keer samen naast het zwembad in de Rockwell club alvorens ze diezelfde dag richting UK vlogen. Na een training van een aantal weken zal Joelene haar nieuwe post op de UK embassy in Nepal opnemen. Hopelijk lukt het om hen daar ook te gaan bezoeken.

Lila liet het niet aan haar hart komen en oefende haar zwemstijl in de kiddie pool met fonteintjes en neeeeeeeee mama, handje vasthouden MAG NIET!

Dit lijkt al aardig op crawl, niet slecht Lila!
O-oh! En vrolijk huppelt ze verder onze spring-in't-veld. Jullie hebben echt chance dat we zo ver weg zitten want ik zou jullie uren kunnen "animeren" met hoe fantastisch dit kleine meisje wel is!
xJoeri, Tina en Lila

New friends

Dag vriendjes,
We gingen het weekend van 1 mei nog eens naar ons favoriete plekje bij Lexy op Aninuan Beach. Ik had een paar dagen daarvoor Nele leren kennen, een Belgische die ook onlangs naar Manila is verhuisd, in augustus haar eerste kindje verwacht en waarmee ik via via al een tijdje per e-mail in contact was om haar een beetje wegwijs te maken. Ze had me gezegd dat ze ook het weekend bij Lexy had gepland na de lovende commentaren op onze blog te hebben gelezen.
Het werd een super gezellig weekendje, we trokken veel samen op met nog een Duits koppel dat we ter plaatse nog leerden kennen en die ook pas naar Manila waren verhuisd, Claudia verwacht in juli haar eerste kindje dus het bleek wel een pregnancy meeting;)
Lexy hielp goed mee om de sfeer er in te houden en er werd heel wat afgelachen!
Lila valt Joeri vaak aan met ontstuimige kusjes als ze op haar papa's schouders zit!



En ook mama krijgt super veel knuffeltjes van haar liefste kleine meid;)




Sunset at Aninuan Beach, de naam van de resort is goed gekozen...

Lila werd omgedoopt tot de "flower killer", geen hibuscus was veilig voor haar grijpgrage handjes!





De hele bende vlnr Claudia-Christian-Nele-Nils na een lekkere lunch bij de Italiaan Luca op Talipanan beach. Het lijkt erop dat we elkaar nog gaan zien, intussen zijn we al eens samen gaan eten in Manila bij Caffe Caruso.
We vertrokken terug naar Manila na een evacuatieplan naar Aninuan Beach te bespreken met Lexy in geval de swine flu hier zou uitbreken in de Filippijnen, dan plannen we hier onze kantoren op te slaan;)
xJoeri, Tina en Lila