Het leven gaat verder in de tropen. Even in blijde verwachting en dan weer die teleurstelling, geen april-visje... Maar we zeuren niet, we zijn gelukkig. Onze prinsesjes groeien en bloeien, toffe vrienden, verveling is ons vreemd.
Lila en Julia op een intiem "princess only" verjaardagsfeestje en prinses Julia krijgt bewonderende blikken van Calvin.
Lila en Julia spelen steeds beter samen, hier boekjes lezen in de zetel. Lila is een fiere grote zus en de band groeit elke dag. Julia laat zich niet doen maar blijft een makkelijk kind, gelukkig maar want we hebben onze handen vol aan grote zus.
Lachen met vriendinnetje Greta, die intussen alweer in de US is aangekomen.
Op mijn verjaardag was er een uitstapje met de school, ze leren over "public transportation" en dan mag het paardenrijtuig natuurlijk niet ontbreken!
Lila met vriendinnetjes Zoe en Sofia.
Nu ik vaker thuis ben is mijn band met "papa's kindje" Lila weer hechter geworden, we hebben nu ook "onze dingetjes" samen, komende woensdag gaan we samen naar een disney muziek festival en daar kijkt ze al weken naar uit. "Alleen mama en ik" herhaalt ze dan, "Julia en papa gaan niet mee", dat vindt ze fantastisch ;-)
De kids konden er niet genoeg van krijgen, nog een keertje mama!
Het werd nog een leuke verjaardag verder: met Lila naar het schoonheidssalon om onze nageltjes te lakken, Joeri stopte op tijd met werken en we checkten in in Shangri-La hotel, gingen cocktails drinken in Manila Bay, heerlijk eten in Fire Grill en dan naar het Ballet. De volgende dag nog even op het gemak: Joeri met de krant en ik baantjes trekken in het zwembad. En dan terug naar onze dochtertjes. Heerlijk.
Liefs Tina
Lekker lasagne eten in de tuin.
En nadien naar de speeltuin waar we Nathalie en Karl met dochtertje Marie tegenkwamen.
Nathalie en Marie.
's Avonds bleef ik slapen bij Steve, Sara en Luca en zijn we er eindelijk in geslaagd een foto te nemen met de 5 kleinkinderen: Julia, Amber, Lila, Luna en Luca.
Op zaterdag hadden we nog een super gezellige nichtjes brunch bij nichtje Valerie, nichtjes foto's zijn welkom!
Dezelfde avond begon Lila al te brullen van de oorpijn en dus gingen we met haar naar het ziekenhuis. Gelukkig mochten we de tocht verderzetten en moest ze enkel paracetamol krijgen in geval van pijn.
Daar aangekomen was het nog een kort fietstochtje naar onze prachtige camping die vlak naast de duinen gelegen was. We gingen al onmiddellijk op verkenning en maakte een mooie strandwandeling. 
Het geeft een geweldig gevoel van vrijheid zo met de fiets op stap zijn en ik werd er al helemaal euforisch van. Als er iets is dat ik mis op de Filippijnen dan is het wel fietsen in de natuur!
De dagen nadien was het jammer genoeg heel slecht weer. We vertrokken in de gietende regen naar de overzetboot, deze keer was het een kleine boot met maar een 14-tal zitjes en die ging stevig op en neer.
In Terschellingen aangekomen was het nog steeds aan het regenen en we moesten nog een tijdje fietsen voor we aan onze nieuwe camping kwamen.
